wazofSKIweekend

Elks één goeieavond.

Hier zit ik weer, netjes geinstalleerd achter mijn schermke met ‘nen warme choco’ naast mij en op de achtergrond de nieuwe cd van Hed Kandi. Aanrader! De laatste dagen waren goed gevuld en produceerden genoeg creativiteit in mijn brein om hier opnieuw iets neer te pennen. We beginnen het relaas van een dwaas op donderdagavond 11 december, enkele nachten nadat de goede, oude man mij vergeten was (ok, hij is niet meer van de jongste en gaat al rap iets vegeten, maar hij kon er waarschijnlijk niet tegen dat ik in mijn vorige post zijn hele theorie de wereld heb ingestuurd). Op die avond stond de hoog aangeschreven ‘Tram Party’ op het programma. Wat houtd het in?(kwestie van eens een originele dt-fout te maken). Het is niet moeilijk: ge hebt nen tram, ge hebt bier en ge combineert da. Wil dat dan zeggen dat je met de tram in het bierglas kruipt? (pas op, het zou hier nog kunnen, want die halve liter glazen zijn echte kaloeffen) Nee, ge kruipt met uw bierglas op den tram en ge drinkt er af en toe keer van. Nu, aangezien wij de dag erop vertrokken op skiweekend, leek het ons geen goed idee van lang uit te gaan dus lieten we de tram party links liggen. We besloten dan maar op het gemak eentje te gaan drinken in de Chapeau Rouge, zeg maar ‘de vogel’ van Praag, maar dan met nog 2 verdiepen onder, die fungeren als fuifzaal. We hadden geluk, er was die avond net een feestje van één of andere universiteit hier (je hebt er een 5-tal), dus het was nog goed gevuld. Tegen 1u had ik er genoeg van en keerde ik terug naar mijn kot om in mijn bedje te jumpen, zodat ik fris op de skilatten kon staan.

De dag erna, vrijdag 12 december, spraken we af rond een uur of 9 aan de schoolgebouwen om met een 30-tal erasmussers te vertrekken naar Pec Pod Snezkou, wat uitgesproken wordt als pispot sniskoe. De organisatie was in handen (met bijhorende handschoenen, want het was koud) van ISC, de international student club van onze school. De platte, Willem,  had het duidelijk laat gemaakt in de chapeau rouge (6u) en zag er dus niet te fris uit + de biergeur was nog present. Eerst moesten we via de metro de stad zien uit te geraken om dan een 4u-durende busrit te verteren. Het rare is dat het geen ‘gehuurde’ bus was, maar een gewone lijn-bus die zomaar eventjes een 200 km aflegde en in elk boerengat zonodig moest stoppen. Nadeel was dat de helft van de mensen dus moest rechtstaan (voor enkele uurtjes), voordeel was dat wij konden zitten Luie ons! De leukste stop was alleszins Trutnov. Blijkbaar worden de steden hier genoemd naar hun inwoners (nu, Zulte-Boeregem is precies ook zo), want wat daar allemaal in- of uitstapte… Schoon volk, daar nie van, maarja wat ben je ermee als ze om de 5 stappen beginnen te giechelen… Na een 3.5u in de bus begonnen we toch stillekes aan te pannikeren. Nog steeds geen bergen of sneeuw te zien! En dan plots, 1 plekje sneeuw, 2 plekjes sneeuw en nog geen 5min later zaten we in de sneeuwbergen. Raar land, Tsjechië! Nu, uiteindelijk zijn we veilig en wel aangekomen in Pispot Sneeuwkoe en mochten we ons al direct installeren in ons hotel. Een kamer voor 4 (ideaal, voor de 4 vlamingen) met bescheiden tv (mijn laptopscherm is zelf groter), lavabo, douche en toilet. Meer moest da nie zijn!  Na wat te hebben uitgepakt (veel had ik niet mee) mochten we al direct ons skipak aandoen en konden we naar de skiverhuur. Aangezien de organisatie echt goed was, waren we ook daar in 5min buiten. Ze hadden namelijk al op voorhand de schoenmaten, lengte en gewicht op voorhand gevraagd, zodat alles al klaar stond.  Ondertussen kwam het al donker en zouden de meeste pistes al gesloten zijn, maar niet zo in Pispot. Hier was namelijk avondskiën voorzien zodat we van 17 tot 21u naar hartelust konden skiën. Vlug die latten aan en eens kijken wat er nog overschoot van mijn skikunsten, want het was zo’n 5-6 jaar geleden… Ook Willem had het in een ver verleden nog gedaan, terwijl Stijn en Jorn er helemaal nog geen kaas van hadden gegeten (alhoewel Stijn al eens naar Komen was geweest). Gelukkig was ik er terug rap mee weg (ge leert het eigenlijk niet af) en konden we Stijn en Jorn recruteren. Ik hield me eerst eventjes bezig met Stijn en die was er eigenlijk echt rap mee weg. Anderhalf uurtje wat tips geven en hij was vertrokken. Met Jorn ging het eigenlijk niet zo makkelijk. Als je 2u doet over een helling waar wij 3min over deden, dan zegt het al genoeg denk ik. Bij iedere bocht vallen en sneeuw uit zijn kleren halen: dat was wat Jorn allemaal deed die avond. Gelukkig waren er de zaterdag skilessen voorzien door de ISC-organisatoren. Na 21u hebben we dan nog genoten van een lekker avondmaal in het hotel en konden we eindelijk gaan slapen, want Willem had nog wat in te halen, en wij waren eigenlijk ook echt moe!

De zaterdag was er ontbijt vanaf 8u en gingen de pistes open om 9u. Iets na negen uur stonden we op onze latten en konden we eens het hele gebied verkennen (het avondskiën was enkel op één piste). Het was niet veel soeps qua grootte alleszins. Op een voormiddag hadden Willem en ik al alle pistes enkele keren gedaan, terwijl Stijn en Jorn wat lessen volgden. Waar we wel niet van konden klagen, dat was de kwaliteit van de sneeuw. Het had vrijdag nog een goed gesneeuwd, waardoor de pistes er ideaal bijlagen! Ook was er niet veel volk zodat je de hele piste voor jezelf had. Rond de middag zijn we Stijn dan gaan oppikken bij de lesvolgers en hebben we ons in de pendant-ski gesmeten (cfr. Après-ski, maar dan tijdens de openingsuren van de liften) waarna een lekker vettig middagmaal volgde. In de namiddag hebben we opnieuw terug enkele keren de pistes gedaan ( in totaal waren er 5 blauwe, 6 rode en 1 zwarte, maar allemaal bescheiden qua lengte) en keerden we moe maar voldaan terug naar het hotel waar ons de restjes van de dag ervoor werden voorgeschoteld. Nog vlug iets gaan drinken in de lokale keet en we konden terug in ons bed kruipen.

Eigenlijk was de zondag een kopie van de zaterdag, dus het heeft geen zin van alles te herhalen. Indien nodig, moet je de bovenstaande alinea maar nog eens herlezen, dan heb je ook de zondag gehad.

Wel vermelden dat Jorn ondertussen grote progressie boekte en dat hij tegen de zondamiddag zonder problemen met ons meekon! Applaus!

Ook de terugkomst naar Praag verliep zonder problemen en het moet gezegd: ik heb me goe geamuseerd! Het is geen skioord zoals in de Alpen, maar de sneeuw was goed, niet veel veel volk, zeer goed voor de prijs en ideaal voor een weekend! (niet aan te raden voor ervaren ski- of snowboardfanaten die een week eens goedkoop op wintersportvakantie willen)

Indien je begint te watertanden, tand dan nog wat meer water door HIER naar de foto’s te gaan.