Ik amuseer me, U2?

Beste vriendjes en vriendinntjes,

Mijn oprechte excuses voor het niet-up-to-date zijn, maar zoals je ziet, ben ik dit vanaf nu dus wel terug! Menig aangetekende brieven werden ontvangen met de boodschap er dringend iets aan te doen, of het zou wel eens slecht kunnen aflopen met mij! To the point nu:

Zaterdag 11 oktober:

Zoals gewoonlijk komt het weekend pas echt op gang op zaterdagavond. Overdag op het gemak eens een toertje doen door de stad en ’s avonds ergens één of andere discotheek/club/café zoeken om ons een beetje bezig te houden. Zo ook vandaag. Jorn had op internet een club gevonden waar een, voor mij toch, onbekende techno-DJ kwam draaien. Wie: Joris Voorn. Waar: Roxy Club (klik hier voor website). Een club op 5min wandelen van mijn kot en die al enkele jaren wordt aanzien als dé club van Praag. Aangezien er werd gezegd dat dit 10 keer beter ging zijn als de 5 verdiepen van Karlovy Lazné, dachten we (= Willem, Stijn, Jorn en den jap van mijn kot) dat het er dus ook wel duurder ging zijn. Daarom besloten we om een predrink te houden op mijn kot. Vergezeld met Wodka, sprite, nootjes en chips zaten we lekker knus in de zetel te kijken naar Borat. Grote paniek toen bleek dat de sprite op was en we enkel nog zuivere wodka over hadden. “Geen probleem”, dacht wazofski! “Laten we het dan maar mengen met melk”. Aangezien deze voorraad ook maar magertjes was (nee, het was geen magere melk, maar de fles was gewoon nog minder dan halfvol, nochtans was het halfvolle melk…), konden we niet anders dan er 50-50’s van maken. Diegene die mee waren naar het zonnige Marbella weten wel wat dit zo ongeveer betekent, de andere kunnen er zich wel iets bij voorstellen neem ik aan. De eerste indruk was ok, die erna iets minder. Misschien volgende keer proberen met yoghurt…

Kwamen wij daar aan in roxy zijn/haar club, en wat bleek: Het was goedkoper dan de karlovy lazné. Lap, we hadden dus wodka-milk voor niets gedronken! Na nog geen 5 minuten stonden we al op het podium naast de DJ en we hebben het toch wel lang volgehouden. Tot onze goede vriend Jorn enkele Tsjechen ontmoette en gezwind de plaatselijke delicatessen ging proeven. Enkele uren later hadden we onze eerste gevelde. Ook den Jap zijn oogskes waren nog meer spleet dan anders, dus we besloten dan maar naar huis te gaan. Het mag gezegd: Dit was de beste club tot nu toe en dus zeker voor herhaling vatbaar!

Zondag 12 oktober:

Vandaag leek een typische zondag te worden. Lang slapen en behalve eens een half uurke in de cursussen kijken niet veel activiteit. Tot ontnuchterde Jorn voor te stellen om eens naar de plaatselijke kermis te gaan. Aangezien zij (= Jorn en Stijn) een beetje buiten het centrum van Praag zitten, werd er eigenlijk in Praag zelf geen reclame voor gemaakt en moet je er eigenlijk praktisch naast wonen om het te weten. Het zonnetje scheen, het was redelijk warm (ja, ook hier is de nazomer niet slecht geweest), ideale omstandigheden voor een kermisbezoek. Al van ver kon je de ‘bonke-bonke’ muziek horen en de typische braadworstgeur opsnuiven. Was het zoals ik had verwacht? Nee. Was het beter dan verwacht? JA! Buiten het feit dat de lokale attracties eigenlijk goed geprobeerde copies zijn van attracties hier in Kortrijk (Wannabe Decadance, Xtreme…), was de sfeer er wel ok. Toch stel ik mij vragen bij de veiligheid van enkele attracties. Vliegende stoeltjes waar rook uit de motor komt… Gelukkig hingen er tot dan toe nog geen kleine mannekes in de bomen, gekneld in hun stoeltje… Ook waren er genoeg drank- en eetkraampjes met lokale producten en we besloten er een kraampkesmarathon van te maken. Van elk iets proeven dus. Het bier was ons al gekend (ook hier maar 1 euro voor een halve liter), maar de platte ‘i-don’t-know-what’-schijven en de pannekoeken met hesp van het spit konden er ook zeker in (al denk ik dat Stijn niet echt een voorstander was van de schijven, maar gelukkig brachten de snoepkraampjes enig soelaas in zijn wanhopige zoektocht naar hongerstillende goederen). Dan toch nog een leuk einde van een, voor de rest, onintressante dag.

Maandag 13 oktober

Aangezien ik op maandag maar anderhalf uur les heb in de vooravond, kon ik dus op het gemak eens uitslapen en beginnen aan mijn presentatie voor de dag erna. Voor het van filosofie hebben we namelijk geen examen, maar moeten we gewoon elk eens een presentatie doen over één of andere filosofische topic, dat trouwens zeer ruim mag worden gekozen. Aangezien ik op het einde van het semester wel nog wat werk verwacht (plus ik heb 8 examens, wat veel is!), besloot ik dus van het nu al te doen. Mijn onderwerp: Philosophy of Mind. Waarom? Omdat alles wat ik nodig had op de engelstalige versie van Wikipedia stond. Na was gelees en gecopy-paste was mijn presentatie redelijk snel af en kon ik op het gemak naar de les gaan.

Dinsdag 14 oktober:

Vandaag was er buiten de presentatie niet veel te beleven. De les van de voormiddag was weggevallen en zoals altijd was wiskunde ongelofelijk saai. De presentatie zelf was goed zei de prof, dus voor dit vak ben ik er in principe al door (al mag je wel maar 2 keer een les missen, maar aangezien ik het rolmodel ben van een goede student is dit uiteraard geen probleem.)

Woensdag 15 oktober:

Niets spannends gebeurd

Donderdag 16 oktober:

Vandaag heb ik eigenlijk heel wat gedaan. Tijdens de les geology (dewelke eigenlijk goed meevalt!) heb ik van Jeffrey, die Nederlander, gehoord dat hij met zijn vriendin naar de IJshockey ging gaan kijken op dinsdag. Aangezien IJskockey hier dé sport is en het dan nog over dé derby ging tussen Slavia en Sparta Praag heb ik besloten om mij eens verder te informeren en eventueel ook kaartjes te kopen. 190 kronen (of 7,5 euro) is geen geld voor wat je te zien krijgt (zie dinsdag 21 oktober) en er waren nog maar enkele honderden plaatsen vrij (van de 12.000!!) dus we gingen snel moeten zijn. Het was blijkbaar een goed idee, want al snel waren we met 9 mensen (allemaal Belgen, via Willem zijn kotgenoten) die eens een kijkje wilden nemen. Na het reserveren via internet, ben ik met Jorn, den Jap en Marek + 2 van zijn vrienden naar U2 in 3D gaan kijken (in cinema, met van die brillekes).

De dag is dan eigenlijk nog raar geeindigd. Den Jap had op expats.cz, een website voor buitenlanders in Praag, gelezen dat ze ergens gingen samenkomen en iets drinken+kleinigheidje eten. Aangezien wij (Jap, Jorn en mezelf) iets later waren, dachten we dat het daar al volle ambiance ging zijn. Niets was minder waar. Eerst werden we begroet door de lokale gerstenatgenieter en werd ons getoond waar de expats zaten: Aan een tafeltjes waar tot dan toe welgeteld 8 man zat te keuvelen. Raar feestje, me dunkt! Wij waren daar dan nog eens de jongste van het gezelschap ook, aangezien iedereen daar al werkte, maar uiteindelijk viel het best wel mee. Nadat zij gegeten hadden (want wij waren er niet op voorzien en hadden al iets gegeten), zijn we naar “de Hush” geweest, zeg maar de negercafé (voor diegene die de semestriële kroegentochten van de basket meedoen) van Praag. 50% negers met bierbuiken. 50% andere buitenlanders, de één al meer bierbuik dan de ander. Ook hier keken we raar op toen we er binnenkwamen, maar ook ons verblijf hier viel zeer goed mee. Ondertussen was onze Jap aan de praat geraakt met nen 19-jarige Rus die er niets beters op had gevonden om den Jap heel de tijd shotjes te zetten. Leuk, vooral als je weet dat ik er dan nog eens voor moest zorgen dat de Jap mee met mij naar ons kot moest. Op weg naar de tram geen probleem, op de (nacht)tram ook niet (hij sliep als een gele roos), maar hij was nog geen 3 seconden uit de tram en het was van dat. De tequila, B-52 en absynth lagen er snel terug uit en de lijdensweg kon beginnen. Om de 5 meter werd een stukje maaginhoud gedeponeerd en werd hans-en-grietejes-erwijze een spoort achtergelaten. Gelukkig was zijn maag leeg net voor we ons kot binnen gingen…

Vrijdag 17 oktober:

Ook vandaag niet veel spannends te beleven. ’s Avonds had Willem ons uitgenodigd om ergens in een tof cafeetje iets te gaan drinken dicht bij zijn kot. Wat bleek: het was de negercafé! Wat bleek nog: Dat rond 12u heel da café vol zat met erasmusstudenten (en uiteraard ook negers), en vooral ook veel Belgen!! Plaats om te onthouden dus!

Zaterdag 18 oktober:

Vandaag ben ik eens gaan basketten met enkele Erasmussers. Ik dacht dat ik er niet veel meer ging van kunnen, maar ik was nog één van de betere. Veel spelen gewoon voor hun plezier en hebben nooit in competitie gespeeld ofzo, dus ik was eindelijk nog eens de sterre van het veld (dat moet toch al zo’n 3 jaar geleden zijn, nietwaar Stan?) We waren met 12 dus ideaal om 4 ploegen van 3 te vormen en 3 on 3 te spelen. ’s Avonds zijn Jorn, Stijn en Willem dan nog naar een filmpje komen kijken op mijn kot

Zondag 19 oktober

Zondag = rustdag

Maandag 20 oktober

Aangezien mijn haar al niet meer geknipt is van rond eind augustus was het nodig tijd om Andy Nekhaar eens hardnekking (snap je hem?) aan te pakken. Een afspraakje bij de plaatselijke coiffeuse was al gemaakt en om 10u had ik dus een date met de kapper. Een echte attractie hier!! De kapsters zijn 10 keer mooier dan de doorsnee modellen in België dus ik genoot ten zeerste van de aangeboden service…

Veel meer is er eigenlijk niet gebeurd

Dinsdag 21 oktober:

Vandaag stond in het teken van de IJshockey tussen Sparta en Slavia. Na de lessen moest ik mij haasten om op tijd te komen (match was al om 18u). In de arena hing een helse sfeer en de supportersclan van Sparta leek redelijk hevig (Sparta was de thuisploeg en dus zaten we ook bij hun in de tribune). Het verschil met de KVK is dat heel die arena zo achter zijn ploeg staat. Zelf de VIP seats voor ons deden mee aan de spreekkoren van de “Ultra’s”. Voorts kan je de sfeer vergelijken met die van een NBA-match. Muziek tijdens wedstrijd, shows tijdens pauze’s en CHEERLEADERS! Wat eigenlijk ook grappig was, was dat bij een time-out de cheerleaders op hun schaatsen de goal gingen gaan schoonmaken. Opgeruimd staat netjes, niet? Over de match zelf: Sparta (“onze ploeg”) leek eigenlijk niet veel kans te hebben om te winnen aangezien Slavia veel beter aan de competitie was gestart maar na 10 minuten (van de totale 60) stond het al 2-0 en tegen het einde van de match was het 5-0!! We kregen waar voor ons geld! We hebben daar trouwens 2.5u gezeten, aangezien ze de tijd ook stopzetten bij iedere onderbreking en er zijn 2 pauze’s van een kwarties, maar ons geen moment verveeld!

Daarna was er een countrypresentation van Belgium in Radost FX, een R&B-club in de weekends, maar aangezien het van de andere unief was, moesten wij daar eigenlijk niet aan meewerken. Integendeel, we mochten de volle pot betalen! Ook al hadden we een studentenkaart (maar dan van onze school) en konden we tonen dat we van België waren. Ook het feestje zelf was geen hoogvlieger. Wel een toffe (dronke ) Vlaamse ontmoet uit Leuven.

Ziezo dit is het zo wat. Verder ook het vermelden waard: Thomas gaat sporten!! Jaja, mijn afgetraind lichaam kan er enkel maar beter van worden. Hoe ziet mijn programma er uit: 1 keer per week basketten met andere erasmussers, 2 keer gaan zwemmen per week en 2 keer gaan lopen. gene kattepis dus! Hopelijk hou ik het vol!!

Hete kussen,

Thomas