The 5000 express 1/4

Gegroet éénieder,

Na maanden inactiviteit ben ik er eindelijk nog eens in geslaagd mijn creatieve brein aan het werk te zetten. Momenteel zit ik hier chilliewillie in vakantiemodus in het aardse paradijs, ook wel Heule genaamd. Gezien de dakkamer bij menig grote schrijvers hun natuurlijk biotoop is/was, leek het mij dan ook evident deze plek op te zoeken om in alle rust mijn trouwe fans te kunnen voorzien van ongecensureerde lectuur.

Normaalgezien heb ik eigenlijk niet veel tijd over. “Den basket” is opnieuw begonnen – dit jaar bij Olbak Bissegem – en de vakantiejob is terug van weggeweest. Augustus is dan ook as usual zeer druk. In juli stond er maar één item in mijn feitelijk niet-bestaande en voor de rest nogal maagdelijk witte agenda: The 5000 express.

Vooraleer over te schakelen naar het echte reisverslag lijkt het mij nuttig de leken onder ons te informeren over het “wie”,”wat”, “waar” van deze luxueuze trip vol bro’s, ho’s en bling bling.

Wat?

The 5000 express is feitelijk een wannabe peking express maar dan zonder camera’s en exclusief voor studenten. De bedoeling was dus om in 3 weken een afstand van 5000 km af te leggen, enkel en alleen door te liften. Gezien de liften van Coopman enkel naar boven en beneden gaan, was het dus niet echt aangeraden er eentje mee te nemen. Bovendien zou het nogal belastend zijn voor de rug, niet? Ik weet het, voorgaande passage doet er feitelijk totaal niet toe en kan zelfs compleet belachelijk worden genoemd, maar ik heb je dan ook niet gevraagd om door te lezen, niet?! Als het u niet aanstaat,  bekijk dan deze collegiale pagina eens, je kan er misschien nog iets van leren!

Waar?

Dag	Datum	Land	Plaats ’s morgens	Slaaplocatie	Afstand etappes(km)
1	6 juli	Nederland	Gent	Eindhoven	148
2	7 juli	Duitsland	Eindhoven	Dusseldorf	118
3	8 juli	Duitsland	Dusseldorf	Riga ( ryanair)	1765
4	9 juli	Letland	Riga	Riga	0
5	10 juli	Litouwen	Riga	Kaunas	264
6	11 juli	Polen	Kaunas	Augustow	170
7	12 juli	Polen	Augustow	Warschau	254
8	13 juli	Polen	Warschau	Warschau	0
9	14 juli	Polen	Warschau	Lodz	137
10	15 juli	Polen	Lodz	Krakau	262
11	16 juli	Tsjechië	Krakau	Ostrava	168
12	17 juli	Tsjechië	Ostrava	Brno	183
13	18 juli	Slovakije	Brno	Bratislava	130
14	19juli	Oostenrijk	Bratislava	Wenen	80
15	20 juli	Oostenrijk	Wenen	Wenen	0
16	21 juli	Oostenrijk	Wenen	Graz	200
17	22 juli	Slovenie	Graz	Lublijana	200
18	23 juli	Slovenie	Graz	Lublijana	0
19	24 juli	Italie	Lublijana	Trieste	89
20	25 juli	Italie	Trieste	Venetie ( treviso)	150
21	26 juli	Italie	Venetie	Venetie	0
22	27 juli	Italie	Venetie	Venetie	0
23	28 juli	Italie	Venetie	Brussel (vliegtuig)	807

 

 

 

 

  

  

  

  

  

  

  

  

 

  

  

  

 

Wie?

Een van de meest spannende dingen van het hele gebeuren was het feit dat niemand elkaar vooraf kende. Voor we vertrokken op onze tocht hadden we elkaar 1 keer ontmoet, 4 dagen voor vertrek. Kwestie van je te kunnen voorbereiden!

 Tijdens de trip werden we dagelijks opgedeeld in 5 duo’s van 1 jongen en 1 meisje. De organisatie lifte ook mee, dus we waren met 12 in het totaal. Voor de veiligheid werden dus nooit 2 meisjes samengestoken, dit om de perverse medemens onder ons toch ietwat in toom te kunnen houden. Gezien de kandidaten dit op één of andere manier waarschijnlijk ook ooit zullen lezen, hou ik onderstaande beschrijving toch nog wat deftig, zodat de dreigtelefoontje – naast de gebruikelijke hijgtelefoontjes -  achterwege blijven.

 De organisatoren

Pieter²: Beide Pieters stonden in voor de organisatie en het moet gezegd: ik had het niet beter gedaan… Ook vond ik dat ze bij de selecties toch hun best hadden gedaan, aangezien er echt wel van alles iets tussen zat. Van groen over rood, via oranje naar blauw, de regering zou er beter een voorbeeld aan nemen, want eerlijk is eerlijk; we kwamen goed overeen.

   

  De chicks

Marijke: Beginnen doen we bij de winnares van deze editie. Voor de reis moesten we allemaal een pronostiek uitbrengen voor wie zou winnen en ik had Marijke getipt als winnaar. Waarom? Omdat ze 19 mutual friends had op mulleboek, de sociale gangbang site die éénieder menselijk wezen op aarde wellicht wel kent. Onze ster uit het nederige Beselare was trouwens de verdiende winnaar. Ze had het eigenlijk allemaal om het te maken als ‘beste liftster van België’: de looks, de brains, het karakter en de charmes, een ideale cocktail – zo bleek – om het spelleke tot een goed einde te brengen. 

Bieke: Deze bevallige jongedame uit het Limburgse ziet er niet enkel een zatlap uit, ze is het ook! Al na welgeteld één (1!) dag lag mevrouw al slapend op een matras te midden een geïmproviseerde dansvloer in het Nederlandse Valkenswaert. Terwijl iedereen nog aftastend omging met elkander om de grenzen van het fatsoenlijke te ontdekken, zette “Biekquila” meteen de toon. We kenden het arme wijveke nog maar en ze had het voor zichzelf al zeer moeilijk gemaakt. Verder begon ze eigenlijk zeer sterk aan de wedstrijd, maar waarschijnlijk deden haar wilde avonturen nogal rap de ronde in Oost-Europa, want plots stopte niemand meer en was het vooral ergerlijk voor de mannelijke liftcollega’s van haar, want zij konden er precies ook niet aan doen dat hun compaan zo’n zatte fles was. Ook had/heeft (?) ze zo’n leuke vriend waar je echt superveel aan hebt. Zo’n vriend die jou en je kamergenoten om 5u wakker belt en dan verwonderd doet over het feit dat je pas na 3 keer opneemt… Als het van mij zou afhangen: dumpen die handel! 

Evelyn: Ofte “den bokseur” was geen chick om mee te sollen. Als het haar niet aanstond kreeg je zes boksbeugels tegen  je – in mijn geval – Adonisiaans lichaam. Naast haar moederlijke ontfermingen kon ze verdraaid goed koken en zorgde ze meer dan eens voor een uitstekend ontbijt. Als vroege vogel zorgde ze ook dat de camping toch nog ietwat deftig werd achtergelaten, want soms waanden we ons wel op het slagveld. Vergelijk ze gerust met nen tic-tac: hard vanbuiten, zacht vanbinnen.

Evelien: Jah, hier gaan we… Ons Evelien komt – zo zegt ze zelf – uit een milieu waar er eerder geopteerd wordt voor  luxereizen ipv liftvakanties. Normaal geen Lada’s maar BMWs, geen Ryanair maar Brussels Airlines, geen campings maar 5-sterrenhotels, geen Jans – zie hieronder – maar knapperds… Natuurlijk ben ik aan het overdrijven – behalve dan bij dat laatste item, maar dat maakt het lezen van dit literair kunstwerk veel boeiender, niet? Wat niet overdreven is, is het feit dat ze eigenlijk wel veel slimmer was dan dat ze zich voordeed. Het enige probleem was dat ze mentaal pas wakker werd als de meesten onder ons terug gingen slapen.  Mochten we een remake doen van ‘De Mol’ ipv ‘Peking Express’, dan had iedereen ongetwijfeld op Evelien gestemd!

Lien: Ons Lien had zich al na enkele dagen onsterfelijk gemaakt door een kanonskogel van een protje op ons af te vuren. Nadat we allen bekomen waren van de donderslag bij heldere hemel was ze dezelfde niet meer. Je rook gewoon het protje als je nog maar naar een foto van haar keek. Net als Biequila had ze zich waarschijnlijk een andere entrée voorgesteld, maar een mens kan je nu eenmaal niet veranderen. Protjes laten is een product van de natuur, je doet het dagelijks, soms zelfs ieder uur (word wizard wazofski slaat weer toe). Verder kon je er – met gasmaskertje – wel goed mee lachen, ook al deed je maar alsof je ze grappig vond!

De dicks

Jan: De opperdick van het gezelschap was zondermeer Jan(et). Pas 2 dagen voor het vertrek werd deze arme stakker opgevist , hetgeen eigenlijk wil zeggen dat hij ‘maar’ reserve was en dat was eigenlijk duidelijk te zien. Niet alleen is hij heterofoob, ook heeft hij serieuze problemen inzake fotogeniekheid. Zo’n mensen zouden ze in feite moeten bannen uit de maatschappij, maar enfin, al bij al viel hij wel te pruimen – hoewel hij bananen boven pruimen verkiest (wazofski toch, alweer een goede!)

Willem: De Willem was eigenlijk de ancien van het gezelschap. Hij had namelijk al de meeste lentes achter zijn naam en ook vorig jaar had hij deelgenomen, dus ervaring zat.  Willem maakte er altijd een punt van om de plaatselijke delicatessen te proberen, ook al zag het er niet uit. Niet enkel de lokale gerstenatdrankjes moesten eraan geloven, ook de Poolse, Tsjechische, Sloveense… gerechten kenden geen geheimen meer voor onze globetrotter die toch maar rare privé-verhaaltjes te vertellen had. Hij maakte er ook geen geheim van dat hij resoluut ging voor de eindwinst, maar daar besliste Marijke dus anders over.

 

Klaas en Jens: Gezien deze heren telkens samen waren, is het logisch dat ik ze samenneem. Klaas was de wijze rechten-nerd van de groep, terwijl Jens een gezonde boerenzoon was vol wilde verhalen. Ze trokken zich niet teveel aan van de groepsspanningen die er soms wel eens waren en net als Willem konden de lokale specialiteiten hun wel bekoren. Alleen waren zij eerder op zoek naar de lokale vleeswaren aka sletjes om filosofische en ongetwijfeld diepgaande gesprekken mee te kunnen voeren. Hun tactiek was niet echt subtiel te noemen, maar toch slaagden ze er telkens wel in één (of meerdere) schonen aan de haak te slaan. Gelukkig heb ik mij nooit gemoeid in die debatten, of ze gingen mogen kinnekloppen…

Ziezo, de voorstelling van het hele gebeuren zit erop. Komende week zal ik een eerste verslagje posten van de eerste liftweek.

Ga in vrede!

~ door wazofski op zaterdag 22 augustus 2009.